كم بترسانید من را عاقلان از آخرم سنگ اگر از آسمان بر سر بباردحاضرم از گرفتاری به دام دل پشیمان نیستم قسمتم این بوده تا آشفته باشد خاطرم در زمانی كه مسلمانی به ظاهر داری است نیستم غمگین اگر از دید مردم كافرم صورتم را سرخ كردم باز با سیلی ولی همچنان پیداست اندوه دلم از ظاهرم تا كنون با سخت وسست سرنوشتم ساختم بعد از این هم هر چه بنویسد برایم حاضرم

برای خودت یک خلوت دست نیافتنی داشته باش گاهی باید خیلی از اتفاقات را فقط با خودت در میان بگذاری...!

چه زیبا اهل شعار دادن هستیم وقتی به سادگی اطرافینانمان را تنبیه میکنیم ساعت ها، ناراحتیم که چرا وقتمان را بیمار افسرده مقابل گرفته، چرا وقتی ناراحت هست با ما تماس میگیرد و به کلینیک اعصاب روان مراجعه نمیکند....

کاش مخاظب جملات زیبای نوشته های عکس ما بودیم ....